اعتیاد از منظر روانکاوی

نظریه روانکاوی شخصیت ،ریشه های اعتیاد فرد را مرتبط با تکانه های روانی و یا کمبودهای عاطفی دوران کودکی ،ویژگیهای شخصیتی و سایر اختلالها و خلق و خوها می داند.برپایه این دیدگاه بسته به رخدادهای دوران کودکی و یا ویژگیهای شخصیتی کسب شده در سن بلوغ ، فردبرای توسعه یک رفتار اعتیاد آمیز و یا هر رفتار دیگری مستعد می شود . در آن حالت آنچه اهمیت دارد، موضوع یا فعالیت نیست بلکه مبنایی است که فرد تحت آن شرایط معتاد می شود.